Podaruj mi tę chwilę

teraz

usiądź naprzeciw

uśmiechnij się jak dawniej

podaj dłoń,albo obejmij

sprawdź

czy teraz

jestem



Nie obiecuj mi jutra

bo nie wiem czy jutro słońce wstanie

choć do tej pory nigdy nas nie zawiodło

nie obiecuj, że za rok, może za dwa

wszystko będzie inne

jak barwna wycinanka

nie obiecuj mi jutra

bo nie wiem czy jutro słońce wstanie

nie obiecuj mi



A jeśli masz choć trochę litości nade mną

nie mów mi, że jutro, za rok, któregoś dnia

nie obiecuj mi jutra

bo nie wiem czy jutro słońce wstanie

nie obiecuj mi



podaruj mi tę chwilę…






















Tyle światła w tym ogrodzie, tyle śladów na wodzie

tyle jest dobra w nas

czasem trzeba aż rozstania, na rozstaju wyczekania

żeby się stać



Ta oaza na pustyni…

znaczy ty i ja i ten…

nierealny, osiągalny cel – my



To oaza na pustyni

tyle słońca i jak cień

nierealny, osiągalny cel – to,

że kochamy



Każda rzeka ma swe źródło, każdy smutek-koniec

każdy żal ma kres

że niełatwo żyć-to jasne, kiedy ciemno wokół

i nawet pogody czas – nie uczy nas



Ta oaza na pustyni…

znaczy ty i ja i ten…

nierealny, osiągalny cel – my



To oaza na pustyni

tyle słońca i jak cień

nierealny, osiągalny cel – to,

że kochamy się



Gdzie tyle słońca – bywa cień

że ktoś cię kocha – wiem